Beste Karel Martens,

Onlangs bezocht ik de tentoonstelling Unbound in het Stedelijk Museum Amsterdam  en u was daar ook. Ik zag uw werk en ik luisterde naar de verhalen die daarachter zitten. 

Maar wat ik vooral zag was uw trui.

Ik ken u niet goed maar ik durf te stellen: natuurlijk draagt u truien als deze. Grijs met blauwe strepen langs de rand. Als ik nog kostuums voor het toneel zou ontwerpen dan ontwierp ik voor het personage Karel Martens, man, 86 jaar, grafisch ontwerper, deze trui. Want deze is perfect: de eenvoud en de ambacht uit uw werk lijken erin door te klinken. Simpel en helder, niet te veel gebaren. 

Een trui als deze is de uitkomst van een eenvoudig ritme met letters en cijfers dat gaat zoiets als: 

[K2, P2, K6, P2] herhaal tot laatste 4 steken, K4.
[K250]
[P250]
Herhaal nog 66 keer.

Die trui wil ik hebben, is wat ik dacht toen ik u zag. Later begreep ik wat die gedachte eigenlijk betekent: dat wat u heeft, wil ik ook.

Als kind verkleedde ik mij graag. Ik heb vele rollen gespeeld. Ik waande mij prinses, dokter, poes, clown, bruid, punker, honingbij en Pipi Langkous. Als kind was verkleden een spel. Later hielp ik anderen verkleden. Nu wil ik weten hoe ik de rol als Mijzelf, vrouw, 27 jaar, ontwerper, het liefst speel. Ik ken de rol best goed, maar ik heb haar nog niet helemaal gevonden.

Mag ik tijdens mijn zoektocht uw trui even aan? Niet omdat ik u wil zijn, niet omdat ik wens u beter te leren kennen, of om uw werk te kopiëren. Ik wil geen drukwerk maken en geen vormen stempelen. Het gaat mij om uw kostuum in mijn verkleedkist. Ik wil spelen met wat u heeft: de zin, het maken zonder pretentie. 

Misschien dat het dragen van uw trui mij helpt mijn eigen manier te vinden.

Het spijt me als deze vraag voor u te dichtbij komt. Als de trui een cadeau was van een dierbare wil ik hem niet toe-eigenen. Wat ik zal doen is zelf de draad oppakken. Want ik brei graag.

[K2, P2, K6, P2] herhaal tot laatste 4 steken, K4.
[K250]
[P250]
Nog 66 keer herhalen.
Eigen maken. 

Misschien kom ik in dat ritme dichter bij wat ik voel. En dat is wat ik wil begrijpen.
Bedankt voor de inzichten, ookal heeft u ze niet zo bedoeld. 
Ik brei ze graag met me mee. 

Groet,
Vita